ήχοι

ήχος πρώτος, αναγκαίος, ίσως και μελό

από το λονδίνο ως το άμστερνταμ

και απ`τη θεσσαλονίκη μέχρι κ εγώ δεν ξέρω που, σε χρειάζομαι πια

ήχος δεύτερος, περιττός, των μεγάλων δηλώσεων

ξέρω πως μπερδεύομαι και ζητάω πολλά,

αλλά βαρέθηκα να λείπεις

ήχος πλάγιος του πρώτου

η ανάγκη δεν ήταν ποτέ πιο ξεκάθαρη από τώρα,

που η αλήθεια, πήρε την πιο μικρή ελπίδα και την έστειλε στο πουθενά

……..ήχος καθημερινός, οικείος σίγουρα, ασαφής επίσης,

η ευκαιρία μας μια, όχι μεγάλη ούτε και εύκολη,

σίγουρα όχι και τελευταία, αυτό σου το υπόσχομαι, αυτό μου το υπόσχομαι.

Δεν έκανα ποτέ θρησκεία εγώ τις μέρες μας

αυτό το ξέρω, αυτό σε ενοχλεί,

αυτό περιμένεις να δοξάσεις

ήχοι πολλοί, συγκεχυμένοι,

καλημέρα ευρώπη

Advertisements
ήχοι

εφηβικό 1

Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις….

Να ζητάς συγγνώμη….

να τρέχεις πίσω από διάφανες σκέψεις κ εκεί να κρύβεσαι

της φυγής σου το τσιγάρο όμως κρατά φωτιά και καίει

“πονάει η φωτιά έλεγες κι αφήνει σταγόνες σκονισμένης άνοιξης στο δέρμα“

κι εσύ συνεχίζεις να φεύγεις αργά

Να σε βλέπω να σβήνεις ζητάς

Να γιορτάζω την φυγή που διάλεξες

κι όμως εγώ και πάλι σ`απογοητεύω

Μένω σε μια άκρη καπνίζοντας

και σε κοιτάω κι ούτε να γυρίσεις σου ζητώ μα κι ούτε θέλω να σε χάσω

Σε μισώ, σε μισώ και σε σέβομαι

ή μάλλον σ`αγαπάω

και σ`αγαπάω γιατί μου `μαθες πως η ζωή είναι μια ατέλιωτη φυγή απ`το χθες

εφηβικό 1

Λόγια συνειρμικά

danube_river_small

1.Μόνο για τις θαμπές ιστορίες

και για τα λερωμένα φύλλα

Για αυτά μόνο πίσω γυρνάω

Για μένα. Γιαυτό να σε σίγουρη

Είσαι σίγουρη γι’ αυτό όπως και για πολλά άλλα τώρα πια

2.Κάπου ίσως βόρεια

και ανατολικά της ευρώπης

Εκεί θέλω να ‘ρθω

Μόνο εκεί, για σένα

Γι’ αυτό είμαι σίγουρος εγώ

3.Μου φτάνει που το πιστεύω

δεν με νοιάζει να είσαι εκεί

Για σένα, για μένα, ίσως για να πω πως κάποτε τόλμησα ΚΙ ΕΓΩ

Όμως ψάχνω μια αφορμή, για αυτό μένω

3 και κάτι. Μικρός ο κόσμος

θα σ’ ακούω ακόμα και στην άλλη άκρη της γης

Πιο μόνος

Αμαρτία;

-Δεν ξέρω αν βλέπω πια τα νούμερα του κινητού μου

-κι ούτε που ξέρω τι θέλω να σου πω

-είναι κι η μοναξιά που πνίγει

-Κι ο μεγάλος μας ευεργέτης  -Η Απόσταση

ούτε για σένα

ούτε για μένα

έτσι…

για το πιο μεγάλο ταξίδι


Postal code

30-061

Λόγια συνειρμικά

1001

Βοράς

Εκεί κάπου βόρεια στο μυαλό μου

*Σημείο 1

Αν θυμήθηκες ρίξε λίγο κόκκινο

στο πορτρέτο μου

*Σημείο 2

Συνάντηση

Εδώ, εκεί, στο κενό

ή όπου αλλού θες τέλος πάντων

Τώρα πες μου πως μοιάζει

Επαφή

Η μορφή που ποτέ δεν είδα

Πρώτη μέρα εσύ και εγώ, ξένοι,

μόνο έτσι θα πετύχει

1001

x

Δεν μέθυσε πολλούς απόψε η νοσταλγία της άνοιξης, κι ούτε λουλούδια φάνηκαν στις θολές σου σκέψεις

Ξεφτισμένες μόνο απόπειρες ευτυχίας και κάτι βράδια στα στενά του κορυδαλλού μύρισε

Εγώ εσένα δεν σε ήξερα μόνο είχα ακούσει πως ζεις κάπου ανάμεσα σε σκιές ανθρώπων και αλκοόλ

Θα πεις κ τι άλλο να κάνει κανείς όταν θυμάται τον κόσμο γύρω του?

Ξεχνά τις μίζερες ζωές κ σμίγει με το όνειρο ή αν θες με τις εξαρτήσεις του σήμερα

Έτσι μπορείς να πεις πως ζεις αξιοπρεπώς ή μάλλον βρίσκεις απλά την δύναμη να το κάνεις

———————————————————

-Δεν ξεχνάς ποτέ σου δεν μπορούσες άλλωστε και αυτό ήταν κατάρα

-Δεν φεύγεις γιατί ποτέ δεν ήσουν τόσο γενναίος

-Δεν επιμένεις γιατί αυτό θέλει την δύναμη που με τα χρόνια έχασες

———————————————————-

Μόνο γελάς με τους γύρω σου γιατί ποτέ δεν προσπάθησαν να μάθουν

Κ έτσι γαλήνια περνάς στην επόμενη μέρα στη γη των μικρών ηρώων του χθες

x

1000

χίλια πεταμένα βράδια κ άλλα τόσα ξόδεψες
και αύριο πάλι εδώ θα είσαι
δεν ξεχνάει το κορμί, θυμάσαι ρε γαμώτο?
αν ξέχασες να ξέρεις έχεις πεθάνει
έχει τελειώσει η μνήμη

φύγε, έλα, πάνε, κάνε,
κι άλλες τόσες προσταγές σου χάρισα
μόνο να θυμάσαι θυμήσου,
βολεύομαι βλέπεις στο τώρα μου κ δεν επεμβαίνω στο δικό σου
δεν ξεχνώ να υπάρχω ρε.
θυμήσου σου λέω,
να θυμάσαι τα πάντα στη ζωή

μεγάλα λόγια, μικρές ανθρώπινες ζωές,
μικροί άνθρωποι -εγώ

1000