x

Δεν μέθυσε πολλούς απόψε η νοσταλγία της άνοιξης, κι ούτε λουλούδια φάνηκαν στις θολές σου σκέψεις

Ξεφτισμένες μόνο απόπειρες ευτυχίας και κάτι βράδια στα στενά του κορυδαλλού μύρισε

Εγώ εσένα δεν σε ήξερα μόνο είχα ακούσει πως ζεις κάπου ανάμεσα σε σκιές ανθρώπων και αλκοόλ

Θα πεις κ τι άλλο να κάνει κανείς όταν θυμάται τον κόσμο γύρω του?

Ξεχνά τις μίζερες ζωές κ σμίγει με το όνειρο ή αν θες με τις εξαρτήσεις του σήμερα

Έτσι μπορείς να πεις πως ζεις αξιοπρεπώς ή μάλλον βρίσκεις απλά την δύναμη να το κάνεις

———————————————————

-Δεν ξεχνάς ποτέ σου δεν μπορούσες άλλωστε και αυτό ήταν κατάρα

-Δεν φεύγεις γιατί ποτέ δεν ήσουν τόσο γενναίος

-Δεν επιμένεις γιατί αυτό θέλει την δύναμη που με τα χρόνια έχασες

———————————————————-

Μόνο γελάς με τους γύρω σου γιατί ποτέ δεν προσπάθησαν να μάθουν

Κ έτσι γαλήνια περνάς στην επόμενη μέρα στη γη των μικρών ηρώων του χθες

x